หัวอกลูกแตกสลาย! หนุ่มเก็บของเก่า พาแม่กลับจาก ร.พ. แต่ไปไม่ถึงบ้าน

ทุก ๆ คนต่างมีคนหนึ่งที่คอยเป็นกำลังใจและเคียงข้าง ที่เราจะนึกถึงเวลาท้อหรือเหนื่อย นั่นก็คือครอบครัว เป็นอีกข่าวที่เป็นข่าวเศร้ารับวันแม่ กับรายงานข่าวของลูกชายที่ยืนร้องไห้ รอเจ้าหน้าที่ตำรวจในจุดเกิดเหตุ ซึ่งสร้างความโศกเศร้าให้แก่ผู้พบเห็น เหตุเกิดที่ จังหวัดมหาสารคาม พบจักรยานยนต์พ่วงข้าง หรือรถซาเล้งนั่นเอง จอดอยู่ข้างทาง ทราบชื่อว่า นายอาทิตย์ ได้ยืนรอให้การทั้งน้ำตา ถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น นายอาทิตย์ เล่าว่า เขาและแม่มีอาชีพเก็บของเก่าตามถนนขายเพื่อหาเงินประทังชีวิต ไม่ว่าจะเป็นขวดน้ำ ลัง หรือกระดาษ ขี่รถไปเรื่อย ๆ ค่ำไหนก็นอนนั่น แต่เมื่อ 1 สัปดาห์ที่ผ่านมา แม่มีอาการป่วย ตนจึงได้พาแม่ไปรักษาที่ ร.พ.พล จ.ขอนแก่น พอวันนี้ใกล้วันแม่ จึงอยากจะพาแม่กลับบ้านเพื่อไปแสดงความรัก จึงขี่รถจยย.พ่วงข้างจากบ้าน ไปรับแม่ออกจากโรงพยาบาล ระยะทางห่างจากจุดเกิดเหตุประมาณ 50 กม.เพื่อจะกลับไปบ้านที่ อ.กุดรัง จ.มหาสารคามนายอาทิตย์เล่าต่อว่า “พอออกจากโรงพยาบาลมาถึงเขต อ.บ้านไผ่ ระหว่างทาง แม่บอกว่าหิวข้าว ผมจึงมองหาร้านขายอาหาร แล้วน้ำมันรถก็หมดกลางทาง ผมจึงลงจากรถเดินไปหาซื้อข้าวมาให้แม่ก่อน โดยปล่อยแม่รอที่รถ พอซื้อข้าวเสร็จเดินกลับมาหาแม่ พบว่าแม่เสียชีวิตแล้ว จึงตะโกนเรียกให้ชาวบ้านมาช่วย และแจ้งไปยังเจ้าหน้าที่ตำรวจ ตอนนี้รู้สึกเสียใจและพูดไม่ออก และไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรถึงจะพาแม่กลับไปตั้งศพที่บ้านเกิด จ.มหาสารคาม เพราะน้ำมันหมด แต่ก็ยังได้รับน้ำใจจากเจ้าหน้าที่กู้ภัยช่วยเหลือพาส่งแม่กลับบ้าน” นายอาทิตย์ทั้งน้ำตา

พ.ต.ท.อำนาจ พนักงานสอบสอนได้เล่า สาเหตุคาดว่าเกิดจากโรคประจำตัวคือวัณโรค เนื่องจากเดินทางไกลและแดดร้อนจัด หลังตรวจสอบได้มอบศพให้ลูกชาย นำกลับไปบำเพ็ญกุศลตามประเพณีที่บ้านเกิด แต่เนื่องด้วย นายอาทิตย์ บอกว่าไม่สามารถที่จะนำศพแม่กลับบ้าน เพราะว่ารถน้ำมันหมด เจ้าหน้าที่กู้ภัยพุทธญาณสมาคม จึงช่วยอาสานำศพไปส่งที่บ้าน พร้อมมอบเงินช่วยเหลือเล็กน้อย เนื่องจากทราบว่า สองแม่ลูกมีฐานะยากจน มีอาชีพเก็บของเก่าตามริมทาง ที่บ้านมีอยู่ด้วยกัน 3 คนคือ นายอาทิตย์ แม่และพี่สาว เหตุการดังกล่าวได้มีผู้แสดงความคิดเห็นและเสียใจกับเรื่องราวที่เกิดขึ้นมาก ถือว่าเป็นข่าวเศร้าต้อนรับวันแม่ อยากฝากให้ทุกคนในวันแม่นี้ รักแม่และกอดแม่ แสดงความรักต่อกัน เพราะชีวิตนั้นสั้นนักและไม่มีอะไรแน่นอนจริง ๆ ขอแสดงความเสียใจ มา ณ ที่นี้