เมืองไทยหางานง่ายเพราะคนไทยขี้เกียจ จากปากแรงงานพม่า ทำงานแป๊บเดียวส่งเงินกลับบ้าน

ในวันก่อนเดินไปในตลาดนัดใกล้บ้านระหว่างนั้นก็เห็นพม่าขี่มอเตอร์ไซค์บิ๊กไบค์มาจอดอยู่ข้างๆคนในตลาดก็ต่างมองแล้วทำหน้าสงสัยกันซึ่งบางคนก็ถึงขั้นนินทาว่าเจ้าคนนี้เอารถใครมาขับกันแต่ก็มีสิ่งแวดมาซึ่งกลายเป็นเรื่องธรรมดาของคนพม่าเพราะเขานั้นหาเงินเก่งแล้วก็เก็บเงินเก่งเป็นอย่างมาก

เพราะคนพม่านั้นมาเป็นลูกจ้างในโรงงานเก็บเงินส่งกลับบ้านใช้เวลาแค่ไม่กี่ปี ถ้ามีเงินซื้อบ้านซื้อรถมีที่นาปลูกข้าวกันหมดแต่ก่อนจะไปรู้ถึงเคล็ดลับของเขาในการเก็บเงินแล้วก็รู้ก่อนว่าทำไมคนพม่าถึงเลือกมาทำงานในประเทศไทย

โดยเรื่องราวนี้ก็เกิดขึ้นหลังจากที่มีบุคคลท่านหนึ่งได้ลองไปคุยกับแรงงานต่างด้าวที่มาทำงานกันในบ้านเราเขาได้บอกว่าเขารู้จักเมืองไทยจากการบอกต่อๆกันว่าเมืองไทยเป็นใยแห่งสวรรค์ดินแดนแห่งโอกาสสำหรับคนขยันช่วงเช้าก็ไปรับจ้างขนผักที่ตลาดได้ 300 บาทตกบ่ายก็ไปรับจ้างขายของอีก 250 บาทค่ำๆก็ไปรับจ้างล้างจานตามร้านอาหารสองพี่ๆละ 100 บาทรวมแล้วได้อีก 200 บาทสรุปวันหนึ่งวันนั้นสามารถได้ค่าแรงประมาณ 750 บาทแต่ก็ไม่ได้ทำทุกวันเพราะบางร้านก็จะมีวันหยุดแต่รวมแล้วเดือนนึงก็จะได้รายได้ประมาณ 20,000

เช่าห้องอยู่เดือนละ 3,000 / การสอนคนกับเพื่อนกินข้าวทำเองไม่ค่อยได้ไปไหนทำงานก็เหนื่อยแล้วจึงไม่มีเวลาไปเที่ยวเล่นแล้วยังบอกอีกว่าดีนะที่คนไทยนั้นขี้เกียจพวกเขาได้หาเงินได้ง่าย

จึงเรียกว่านิสัยของคนพม่านั้นคือความอดทนและมีความอดทนเพื่อความฝันอย่างนิยามที่ว่าแม่บ้านชาวพม่าบอกว่าอยากจะเก็บเงินสักก้อนหนึ่งไว้ซื้อที่ดินเปิดร้านมินิบาร์เล็กๆเห็นเซเว่นในบ้านเราไปได้ดีก็อยากจะทำแบบอย่างที่บ้านเกิดเขาบ้างเขาบอกว่าอีกหน่อยเปิด AEC พม่าจะเจริญมากยิ่งขึ้น

เช่นเดียวกับ เยเมียว ซอ คนงานก่อสร้างที่รว่าอยากจะหาเงินเพิ่มมากขึ้นเพื่อไว้ทำนำเงินไปลงทุนทำธุรกิจเพราะตอนนี้พม่าธุรกิจกำลังขยับขยายและเติบโตใครมีทุนเยอะก็มีโอกาสมากขึ้น

โส่ย ลูกจ้างร้านแผ่นซีดีได้มีการละว่าพี่มาทำงานที่นี่เพราะรายได้ดีกว่าที่บ้านเกิดหางานส่งลูกเรียนมหาวิทยาลัยที่กำลังเรียนเภสัชได้อย่างสบาย

เปียเปียงโช คนงานเก่าสร้างล่ะว่าตัวเขามาทำงานเพื่อใช้หนี้ให้กับพ่อแม่เพราะที่บ้านมีเยอะมากอยู่พม่าหาเงินได้น้อยเพราะไม่มีงานให้ทำในทุกๆวัน

จึงเห็นได้ชัดว่าชาวพม่าส่วนใหญ่นั้นอยากจะมีชีวิตความเป็นอยู่ที่ดีขึ้นและมีสำคัญคือเป้าหมายและความฝันที่ชัดเจนและมีพลังใจเป็นอย่างมากในการขับเคลื่อนที่ข้ามน้ำข้ามทะเลมาอยู่ในต่างแดนต่างถิ่นและคนพม่าในไม่ใช่ใช้เงินซื้อความสุขแต่ความสุขเล็กๆเป็นสีที่คนไทยนิยมมากส่วนใหญ่ก็จะเป็นการดูหนังฟังเพลง shopping ไปท่องเที่ยวอัพเดทชีวิตสวยๆหรูหราผ่าโลกณเดชซึ่งสิ่งของเหล่านั้นทำให้เรามีความสุขจริงแต่ก็เพียงแค่ชั่วครู่ไม่ใช่ถาวรเมื่อหมดความสุขตรงนั้นก็ต้องหันมา เครียดทำงานกันต่อไป

และคนไทยบางคนนั้นก็หนักไม่เอาเบาไม่สู้พ่อแม่ส่งเรียนดีๆก็ไม่เอาเอาแต่โดดเรียนไปเล่นเกมมัวแต่เที่ยวเตร่เข้าผับเข้าบาร์พอให้เงินลงทุนก็กลัวว่าจะขาดทุนไม่กล้าทำอะไรพอให้ลงแรงก็บอกว่าเหนื่อยไม่อยากทำและอีกไม่นานคาดว่าเรานั้นจะกลายเป็นคนใช้ของคนพม่าไปอย่างแน่แท้